بگـــــــــريد  

تابكــــي مـــــرغ دل اندر چمـــــن جان گريــــــد

چون يتيم پشت پدر اين دل نالان گريد

نيست آن چشم كه از بهر خدا قطرۀ اشك

پـــــي سردرگمي ملت افغــــان گريد

كيــــست آنكس كه كند صـــرف نظر از دالر

بهر آينده اين قوم پريشـــــان گريد

سيـرترنيست به همه گيتي زافغانســـتان

درد اينجاست كه رهبرزپي نان گريد

متحـــــــرك به نظــــــرگشـــــت زخـــون درياها

نيست آن چشم كه از بهر شيدان گريد

مـــــــــااگــــــركوته نسازيم زاشغال گردست

رسد آن روز كه اين خاك به مايان گريد

تاركـــي خواب گران خواب گران خواب گران

پيــــــــرمـــــردان نتوانند جوانان گريد

ايـــن چنيـــن باشــــد اگر كار وطــــن بعــــداز اين

اشك شوق بررخ دشمن چه خندان گريد

كمال الدين  " سخي زاده