تا هوایت میرسد روحم خیالی میشود
خاطراز خود، خانه از دیوار خالی میشود
کهکشـــــان آرزو هایم گــریبــــان میــــدرد
بـاز هـــم تنــ‌ـــهایی من لاابــــالــــی میشـــــود
عطــــر تو در جـــــامهء خواب خموشــــی میوزد
شـــب، تمنــــاکـوچـــه ء شــــعر و زلالی میشـــــود
از غـروب مژه هایــــم یاد هایــــت میــــچــکنـــــد
انتـــــظــــار خـــاکــــی من خـــالخـــالــی میشود
خـــالـــخـــالـــی خـــالخالــی آسمان هم اینچنین
ســــر پنـــاه نـــازنیــن این حوالی میشود

نام من می آید اما نیست از تو این صدا!
باز هم نقاشی من رنگمالی میشود!