بگـــــــــريد  

تابكــــي مـــــرغ دل اندر چمـــــن جان گريــــــد

چون يتيم پشت پدر اين دل نالان گريد

نيست آن چشم كه از بهر خدا قطرۀ اشك

پـــــي سردرگمي ملت افغــــان گريد

كيــــست آنكس كه كند صـــرف نظر از دالر

بهر آينده اين قوم پريشـــــان گريد

سيـرترنيست به همه گيتي زافغانســـتان

درد اينجاست كه رهبرزپي نان گريد

متحـــــــرك به نظــــــرگشـــــت زخـــون درياها

نيست آن چشم كه از بهر شيدان گريد

مـــــــــااگــــــركوته نسازيم زاشغال گردست

رسد آن روز كه اين خاك به مايان گريد

تاركـــي خواب گران خواب گران خواب گران

پيــــــــرمـــــردان نتوانند جوانان گريد

ايـــن چنيـــن باشــــد اگر كار وطــــن بعــــداز اين

اشك شوق بررخ دشمن چه خندان گريد

كمال الدين  " سخي زاده

هرآنچه که امروز هستیم نتیجه اعمال گذشته مان است

و هر آنچه که میخواهیم در آینده باشید وابسته به اعمال فعلی مان است

تصمیم بگیرید که چه قسم باید عمل کرد

و ما مسئول هرآنچه هستیم  و هرآنچه میخواهیم که باشیم هستیم

ما توانائی این را داریم که خواد را بسازیم

آسمان زيباست آما دوست ندارم

دنيا قشنگ است اما دوست نددارم

لحظات احساس برانگيز است اما دوست ندارم

زندگي دروغ گوست ، بي وفاه ست ، فريبكاراست ، بي ارزش است ، مكار است ، اما دوست دارم .

چون زندگي مرا مجال ميدهد ، تا موجودي را خطاب كنم   مادر ، مادر باز هم  مادر .

زندگي را با اين همه بدي ها در آغوش ميگيرم

مرا مادرم در آغوش ميگيرد

مرا دوست دارد ، زندگي خوش آيند است

مرا ناز ميدهد ، فكر ميكنم همه دنيا از آن من است

مرا كه ( جان ) ميگويد ، جهان ميبخشد

مادرآغازم از توست ، انجامم از توست

تو از بهر من آمدي ، من از بهرتوميمانم

پس همين حالا اقرار به زبان ميكنم و تصديق به قلب

ترا دوست دارم بدون كلمه ( بسيار )

ترا دوست دارم بدون شكي

ترا دوست دارم بدون حدي

ترا دوست دارم از جان و دل

همه حجراتم فرياد ترا دوست دارم را ميزند .

ترا دوست دارم ، فقط ترا ........

احمد ذكي   " قرباني "

چيزي كه هيچ، به نظــــــر ميرسد ودر نهــــايت همه چيــــز آن است

و چيزي كه همه چيز است و در نهايت هيچ ميشود آن زندگي است

پس بياموزيــم كه زندگي كنيم و زندگــــي كنيم كه تا بيــاموزيم

تا هوایت میرسد روحم خیالی میشود
خاطراز خود، خانه از دیوار خالی میشود
کهکشـــــان آرزو هایم گــریبــــان میــــدرد
بـاز هـــم تنــ‌ـــهایی من لاابــــالــــی میشـــــود
عطــــر تو در جـــــامهء خواب خموشــــی میوزد
شـــب، تمنــــاکـوچـــه ء شــــعر و زلالی میشـــــود
از غـروب مژه هایــــم یاد هایــــت میــــچــکنـــــد
انتـــــظــــار خـــاکــــی من خـــالخـــالــی میشود
خـــالـــخـــالـــی خـــالخالــی آسمان هم اینچنین
ســــر پنـــاه نـــازنیــن این حوالی میشود

نام من می آید اما نیست از تو این صدا!
باز هم نقاشی من رنگمالی میشود!

·     صاحب اراده، فقط پيش مرگ زانو مي زند، وآن هم در تمام عمر، بيش از يك مرتبه نيست

·     وقتي شخصي گمان كرد كه ديگر احتياجي به پيشرفت ندارد، بايد تابوت خود را آماده كند

·     كساني كه در انتظار زمان نشسته اند، آنرا از دست خواهند داد

·     كسي كه در آفتاب زحمت كشيده، حق دارد در سايه استراحت كند

·     بهتر است دوباره سئوال كني، تا اينكه يكبار راه را اشتباه بروي

·     هرگاه مشكلي را مطرح مي كنيد، براي رفع آن هم راه حلي پيشنهاد كنيد

·     كيفيت جامع يعني درست انجام دادن همه كارها در همان بار اول

·     آنقدر شكست خوردن را تجربه كنيد تا راه شكست دادن را بياموزيد

·     اگر خود را براي آينده آماده نسازيد، بزودي متوجه خواهيد شد كه متعلق به گذشته هستيد

·     خانه ات را براي ترساندن موش، آتش مزن