من در اینجا میخواهم چند مورد را در ارتباط بعضی از ائتلاف های این دوره انتخابات ریاست جمهوری را باز گونمایم

بخصوص ائتلاف حزب وحدت اسلامی(هزاره ها ) با آقای کرزی ، مردم افغانستان از این ائتلاف چه برداشتی کنند؟ آیا این دو گذشته های خود را فراموش کردند ؟ و یا اینکه باز دو هنر پیشه ی سیاست مردم رنجدیده و بار ها فریب خورده ما را باز میخواهند که فریب دهند ؟  یا به گفته ی عمل میکنند که میگوید " رقیبم را رقیبش دوست من است " .

یک ائتلاف دیگر حزب اسلامی  آقای ارغندابی......... .(حکمتبار) این ها با کدام روی باز میخواهند که در نظام آینده سهیم باشند اگر بهانه شان چونین باشد که چهره های اعضا این حزب تغییر خورده ، بلی درست است اما افکار همان افکار (بامب باری کابل ) است.

من تا حال نداستم که این افراد و اشخاص که تا دیروز با هم درگیر بودن و حال دست دوستی دراز کردند میدانند که امروز مردم ، مردم دیروز نیستند و حقایق را درک کردند و تا حدی تجربه های وحشتناک شایسته سالاری را برای ایشان آموخت .

و یا اینکه میدانند باز هم خود را در کوچه حسن چپ میزنند.

نيست آن چشم كه از بهر خدا قطرۀ اشك

پـــــي سردرگمي ملت افغــــان گريد

كيــــست آنكس كه كند صـــرف نظر از دالر

بهر آينده اين قوم پريشـــــان گريد

بگـــــــــريد  

تابكــــي مـــــرغ دل اندر چمـــــن جان گريــــــد

چون يتيم پشت پدر اين دل نالان گريد

نيست آن چشم كه از بهر خدا قطرۀ اشك

پـــــي سردرگمي ملت افغــــان گريد

كيــــست آنكس كه كند صـــرف نظر از دالر

بهر آينده اين قوم پريشـــــان گريد

سيـرترنيست به همه گيتي زافغانســـتان

درد اينجاست كه رهبرزپي نان گريد

متحـــــــرك به نظــــــرگشـــــت زخـــون درياها

نيست آن چشم كه از بهر شيدان گريد

مـــــــــااگــــــركوته نسازيم زاشغال گردست

رسد آن روز كه اين خاك به مايان گريد

تاركـــي خواب گران خواب گران خواب گران

پيــــــــرمـــــردان نتوانند جوانان گريد

ايـــن چنيـــن باشــــد اگر كار وطــــن بعــــداز اين

اشك شوق بررخ دشمن چه خندان گريد

كمال الدين  " سخي زاده

هرآنچه که امروز هستیم نتیجه اعمال گذشته مان است

و هر آنچه که میخواهیم در آینده باشید وابسته به اعمال فعلی مان است

تصمیم بگیرید که چه قسم باید عمل کرد

و ما مسئول هرآنچه هستیم  و هرآنچه میخواهیم که باشیم هستیم

ما توانائی این را داریم که خواد را بسازیم

آسمان زيباست آما دوست ندارم

دنيا قشنگ است اما دوست نددارم

لحظات احساس برانگيز است اما دوست ندارم

زندگي دروغ گوست ، بي وفاه ست ، فريبكاراست ، بي ارزش است ، مكار است ، اما دوست دارم .

چون زندگي مرا مجال ميدهد ، تا موجودي را خطاب كنم   مادر ، مادر باز هم  مادر .

زندگي را با اين همه بدي ها در آغوش ميگيرم

مرا مادرم در آغوش ميگيرد

مرا دوست دارد ، زندگي خوش آيند است

مرا ناز ميدهد ، فكر ميكنم همه دنيا از آن من است

مرا كه ( جان ) ميگويد ، جهان ميبخشد

مادرآغازم از توست ، انجامم از توست

تو از بهر من آمدي ، من از بهرتوميمانم

پس همين حالا اقرار به زبان ميكنم و تصديق به قلب

ترا دوست دارم بدون كلمه ( بسيار )

ترا دوست دارم بدون شكي

ترا دوست دارم بدون حدي

ترا دوست دارم از جان و دل

همه حجراتم فرياد ترا دوست دارم را ميزند .

ترا دوست دارم ، فقط ترا ........

احمد ذكي   " قرباني "

چيزي كه هيچ، به نظــــــر ميرسد ودر نهــــايت همه چيــــز آن است

و چيزي كه همه چيز است و در نهايت هيچ ميشود آن زندگي است

پس بياموزيــم كه زندگي كنيم و زندگــــي كنيم كه تا بيــاموزيم

تا هوایت میرسد روحم خیالی میشود
خاطراز خود، خانه از دیوار خالی میشود
کهکشـــــان آرزو هایم گــریبــــان میــــدرد
بـاز هـــم تنــ‌ـــهایی من لاابــــالــــی میشـــــود
عطــــر تو در جـــــامهء خواب خموشــــی میوزد
شـــب، تمنــــاکـوچـــه ء شــــعر و زلالی میشـــــود
از غـروب مژه هایــــم یاد هایــــت میــــچــکنـــــد
انتـــــظــــار خـــاکــــی من خـــالخـــالــی میشود
خـــالـــخـــالـــی خـــالخالــی آسمان هم اینچنین
ســــر پنـــاه نـــازنیــن این حوالی میشود

نام من می آید اما نیست از تو این صدا!
باز هم نقاشی من رنگمالی میشود!